Muğla’da yapılmak istenen çimento fabrikasına karşı direnirken gözaltına alınan iki çocuğa, fabrika sahibinin açtığı davada karar çıktı. Mahkeme, çocukların beraatine karar verdi.
Muğla’nın Menteşe İlçesine bağlı Bayır Mahallesi ile Yatağan ilçesinin Deştin Mahallesi sınırlarında bulunan Tekağaç mevkiinde yapılmak istenen çimento fabrikasına karşı direnen bölge halkı, geçtiğimiz yıl 8 Nisan günü, şantiyeye beton mikseri taşıyan tırların önünü kesmişti.
Yaşanan olayda 15 yaşındaki G.Ç. ve 17 yaşındaki Ç.Ö hakkında “görevi yaptırmamak için direnme” ve “hürriyetten yoksun kılma” suçlarından dava açılmıştı.
Jandarma Karakol Komutanı ile Muğla Çimento A.Ş.’nin sahibi Cemal Karakurt’un müşteki sıfatıyla yer aldığı davada, Muğla 4’üncü Asliye Ceza Mahkemesi gerekçeli kararını açıkladı. Mahkeme, iki çocuğun beraatine karar verdi.
Mahkeme kararında, “Anayasa’nın 34. Maddesi uyarınca herkesin toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının bulunduğu, bu kapsamda sınırlı zaman dilimi içerisinde eylem yapılmasının atılı suçu oluşturmayacağı, faaliyetleri nedeniyle eylem yapılan kişi veya kurumların toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme eylemlerinin ölçülü olduğu durumlarda toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkına saygı göstermesinin gerektiği, somut olayda ölçülülük sınırlarının aşıldığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, bu kapsamda üzerlerine atılı iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçunun da yasal unsurları oluşmadığı anlaşıldığından atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine dair karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur” denildi.
Kararın ardından açıklama yapan Deştin Çevre Platformu Sözcüsü Haluk Özsoy, şunları söyledi:
“Daha önce şirketi protesto eyleminde bölge köylerinden 11 kişi gözaltına alınmıştı. Gözaltına alınanlardan ikisi 18 yaşından küçük bu çocuklardı. Çocuklara açtıkları davayı kazanmış olsalar ne kazanacaklardı? O çocuklar hapis cezası alsalar, ıslah evine gönderilseler mutlu mu olacaklardı? Evet, olacaklardı ki denediler. Son gelişmelerle birlikte Yeşilçam filmlerini solda sıfır bırakacak bir süreç haline geldi. Hani kötü patronlar halka zulmeder, ne mahkeme kararı dinler ne başka bir şey. Hatta yeri gelince başka patronlarla da birleşirler hep beraber köylülere zulmederler, hapse attırırlar. Yalnız biz gerçekten yaşıyoruz bu filmi, aynı olaylar gerçekleşiyor, gülerdik hep ama doğruymuş. Yalnız unutmayın bir de güzel yanı vardır o filmlerin, çok cefa çekerler, zorlanırlar, dayak yerler, hapse girerler ama sonunda iyiler kazanır, filmin sonunda kötü patronlar değil, direnen köylüler ve halk kazanır.”
